Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce

Zamknij

Pracoholizm czy tylko zaangażowanie? Kiedy możemy mówić o pracoholizmie?

Pracoholizm bywa często mylony z pracowitością. Osoba, która cierpi na to uzależnienie (pracoholizm) jest bowiem zaangażowana w swoją pracę, ma chęci do działania, pracuje dużo, bierze na siebie wiele zadań i jest w pełni dyspozycyjna. To wymarzony pracownik każdego szefa…przynajmniej do czasu. Szef może być zadowolony, że ma kogoś takiego w swoim zespole. Pracoholik chętnie zostaje po godzinach, bierze prace do domu i rzadko bierze urlop.  Dla rozsądnego pracodawcy powinien to być jednak sygnał, że w firmie pojawia się poważny problem. Z czasem jednak pracoholik będzie mieć coraz mniej energii, a zadania będą wykonywane coraz gorzej.

Pracoholizm jest uzależnieniem, które często wymieniane jest jako zaleta. Wynika to z faktu, że osoba uzależniona jest perfekcyjna, bardzo aktywna, a co za tym idzie - efektywna w swoich działaniach. Jednak warto pamiętać, że mimo osiągnięć, uzależnienie to  prędzej lub później będzie wywołać negatywne skutki.

Jakie są objawy pracoholizmu?

Pracoholik mówi właściwie tylko o pracy. Nie ma znaczenia z kim rozmawia, gdzie, w jakiej sytuacji. Nawet na weselu córki/syna będzie mówić głownie o pracy. Kiedy z jakiegoś powodu znajdzie się u lekarza lub co gorsza! – w szpitalu – tam też będzie rozmawiać głownie o pracy. Temat  ten jest dla pracoholika niewyczerpany, a jego zmiana na inny prawie niemożliwa.

Osoba uzależniona od pracy jest wielozadaniowa. Multitasking jest  dla takiej osoby codziennością. Wykonuje wiele zadań, często jednocześnie, nie ma wolnej chwili, a jeżeli jakaś się znajdzie, szybko ją zapełnia. Spożywa posiłki pracując, nawet jeśli sytuacja tego w ogóle nie wymaga! Ciągle pracuje, nie potrafi oraz nie chce odpoczywać;

Pracoholik jest  nadmiernym perfekcjonistą. Każda, nawet najmniejsza porażka staje się jednoznaczna z ogromnymi wyrzutami sumienia i burzeniem wiary we własne siły i kompetencje.

Osoba uzależniona od pracy ceni sobie kontrolę, nie tylko swojej pracy, lecz także powierzonych innym zadań. Nie wierzy, że ktoś może zrobić coś równie dobrze jak ona sam.

Pracoholik nie dba o swoje zdrowie. Posiłki spożywa w pośpiechu, ważne, aby tylko zaspokoić głód. Nie dba o kontrole u lekarza, czy wykonanie podstawowych badań lekarskich. Chodzi do pracy z grypą, a złamana noga to wyzwanie, nie przeszkoda w codziennych obowiązkach.

Osoby uzależnione od pracy są niecierpliwe. Wolne chwile postrzegają jako stratę czasu. Tracą cierpliwość w kolejce w sklepie, na poczcie lub w banku.

Pracoholicy nie mają dobrych relacji z innymi. Zaburzone są ich relacje z bliskimi. Praca jest dla nich zwykle ważniejsza od rozmowy z kimś. Nie mają czasu na nawiązywanie znajomości.

Osoby takie nie odczuwają upływu czasu podczas pracy. Praca potrafi je pochłonąć bez reszty.

Na domiar złego pracoholicy nie potrafią się relaksować. Kiedy nie pracują – odczuwają niepokój lub/i mają wyrzuty sumienia. Tym samym powodują spadek energii energii, z dnia na dzień są coraz bardziej rozdrażnieni, zaniepokojeni.  Zmęczenie staje się permanentne, a negatywne skutki dla zdrowia coraz bardziej widoczne.  Bardzo często osoby takie zgłaszają się po pomoc dopiero wtedy, kiedy w wyniku zaniedbań i przepracowania „lądują” na szpitalnym łóżku… czy to z powodu zasłabnięcia czy  nawet zawału.

Jak rozpoznać czy mamy do czynienia z pracoholikiem cyz tylko z zaangażowaniem?

Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD-10 opracowała kryteria pracoholizmu. Przyjmuje się, że wystarczy dopasować do siebie 3 z wymienionych, aby uznać, że problem pracoholizmu dotyczy także nas. Sprawdź czy jesteś pracoholikiem!

Pracoholik:

  • nie zdaje sobie sprawy z tego, jak długo pracuje oraz ile zadań aktualnie na siebie wziął;
  • nie interesuje się niczym, co nie jest związane z pracą, nie ma hobby, wszystkie jego cele życiowe i wyzwania związane są z jego życiem zawodowym;
  • musi pracować jak najwięcej, kiedy ma wolne czuje napięcie oraz niepokój;
  • pracuje coraz więcej i bierze na siebie coraz więcej zadań;
  • jest bardzo zaangażowany w pracę, jednak jego zadowolenie z efektów tej pracy jest coraz mniejsze;
  • ma kłopoty ze zdrowiem i trudno mu się odnaleźć w towarzystwie i w rodzinie, cierpią jego kontakty z innymi ludźmi.

 

Jaki jest Twój wynik? Pamiętaj - praca jest bardzo ważna i należy traktować ją z uwagą i zaangażowaniem. Niemniej jednak stanowi ona tylko część Twojego życia!